Pieten kwamen naar Alterra

En we hebben daar een foto van gemaakt.

Toen iedereen veilig was teruggekeerd, vertelde de reus hoe de tocht gelopen had moeten worden. Slechts 6 fouten had het team gemaakt. Meer beslissingen had het mannetje ook niet mogen nemen. De vrouw vond daarvoor de concurrentie te sterk. Bijna nonchalant nam ze de eerste prijs in ontvangst en verdween met de taart de donkere nacht in. Het kleine mannetje bleef alleen achter bij een, voor hem, enorme bak met erwtensoep. Hij was moe maar voldaan.

Commentaar PV: Dit jaar deed er slechts 1 team van Alterra mee aan het leukste PV- evenemt van het jaar. Dit team bestond uit Veroniek Bezemer en Jaap van Raffe. Zoals vermeld won dit team de Rikilt-puzzeltocht. In 2001 staat het evenement weer op de agenda. De penningmeester van de PV heeft nu de Toerspeldirectie gevraagd de promo tie ervan te verzorgen. Hij verwacht dan ook in 2001 minimaal 20 deelnemende Alterra- teams.

Luister naar Leontineke om te horen over het heldenteam:

Zondag 30 april. Het groen-oranje-toernooi. Een regatta tussen de beste roeiploegen van Wageningen. En ik doe mee. Samen met mijn beste (en enige) drie vrienden: Raymond Schrijver, Edwin Wieman en Tineke de Boer. Roeien is eenvoudig. Eigenlijk was een keer trainen wel voldoende. En wij hebben wel drie keer getrained dus de kans dat we gaan winnen is bijna 100%.

We zijn gestart. Het gaat best lekker. Mijn tempo ligt bijzonder hoog. De vraag is nu waarom die andere ventjes zo langzaam roeien.

Het gaat heel goed. Ik denk dat we al 200 meter hebben gevaren. Misschien zels wel 300 meter. He - stuurman, hoever zijn we al? 6 meter. .... ZES METER??? ?

He daar roeit Alterra 2 op voor de volgende wedstrijd. Koen Kramer, Willemin Geertsema, Joke Luttik en Agnes van de Berg. Het lijken me sympathieke mensen. Niet vergeten dat ik mijn onderzoeksvoorstel voor een belevingsonderzoek naar Agnes mail. Die vindt dat vast wel interessant. Ik zal eens zwaaien. ... He, @#$%@#, waarom krijg ik die peddel nu niet uit het water. Help. Help!!! Stop. STOP!!!

Tjonge, wat gaan we snel. Daar is de finish al. Waar is onze tegenstander eigenlijk gebleven? Wat was onze tijd? He mannetje aan de kant. Hoeveelste zijn we geworden. WAT?.... LAATSTE? KUN JIJ WEL KLOKKIJKEN? Die Bosbouw-ploeg met Frits Mohren, Hank Bartelink, Heiner Schanz en Leo Goudzwaard maakte de ene snoek na de andere. Die moeten toch nog veel slechter hebben gepresteerd. En Alterra 3 bestond uit 5 mensen (Martijn van Wijk, Evelien Verbij, Saskia Ligthart, Marjanke Hoogstra en Veroniek Bezemer ). Dat is helemaal niet eerlijk. Die lui zouden gediskwalificeerd moeten worden.

Zondag 30 april. Het Oranje-groen-toernooi. Een regatta tussen de beste roeiploegen van Wageningen. En ik deed mee. Het was een fantastisch dag. Ik heb in totaal zes minuten geroeid. Ik ben mijn zelfvertrouwen, mijn waardigheid en mijn drie vrienden kwijt. Wat ging het slecht. Gelukkig is er volgend jaar weer een Oranje-Groen-toernooi. Heb ik het komende jaar iets om naar uit te kijken.

De calorieën moesten weer worden aangevuld en dus ging de fietsgroep na de tocht ook richting Hindeloopen waar in restaurant Het Kalkoentje (aan het IJsselmeer) werd gegeten. Hier vond ook een totale hergroepering plaats met de groep die in de middag Hindeloopen onveilig hadden gemaakt met bezoekjes aan verschillende musea. Het eten had een sterk accent op vis en werd door iedereen als erg lekker ervaren. Tijdens het eten werd de nodige tafelhumor van stal gehaald, zodat de lachspieren ook niet werden vergeten tijdens deze PV-excursie.

De winnaar van Altoerra
De Tour de France is voorbij. Zelden is het zo spannend geweest. Continue wisselingen in de top. Steeds nieuwe dagprijswinnaars. Maar uiteindelijk toch de meest logische winnaar:

    Eric Schouwenberg

Zijn tweede team viel tijdelijk terug. Maar team 1 bleef steeds bovenin. Eric bleef rustig, ondanks de continue aanvallen op zijn leidende positie.

De nummers twee, drie, vier en vijf
Geen echte winnaars, maar toch ijzersterk waren de nummers twee, drie, vier en vijf. Evelien Verbij leverde na haar vakantie een verrassend sterke lijst in, en werd tweede. ..... moest met zijn team Bidonneke genoegen nemen met de derde plaats. Anne-Katrin Engelbrecht werd dit jaar keurig vierde. Maar ze heeft dan ook lang nagedacht over haar ploeg. En Saskia van Dongen veroverde de vijfde plaats, nog net voor Erik Westein (maar daarover zo meer).

De beste afdeling
De drie kilo cake voor de beste afdeling ging dit jaar uiteraard weer naar Ecologie en Samenleving. Elk jaar weer blijkt deze afdeling oppermachtig. Evelien Verbij, Anne-Katrin Engelbrecht en Jan-Jaap jrTSxprt (zoon van ...) zorgden dit jaar voor het succes. De deelnemers van de afdeling Water en Milieu hebben lang gedacht dat zij de suprematie van Ecologie en Samenleving konden doorbreken. ....., Saskia van Dongen en Erik Westein eindigden echter op een toch wat teleurstellende tweede plek nadat zij tot de laatste dag voor ES in het klassement stonden. Ecologie en ruimte legde beslag op de derde plek. Toch nog altijd 1 kilo cake. Vooral dankzij die ijzersterke Eric Schouwenberg en ook nog een beetje Bram ten Cate.

De Prix de De
Nieuw dit jaar is de Prix de De. Een prijs die is genoemd naar het midden van het midden (voor Tineke: het midden van het midden is een D). De prijs is bedoeld voor de meest gemiddelde (of is het middelmatige) deelnemer aan het Toerspel (ofwel de deelnemer die aan het eind van de Tour precies midden in het peloton (lees klassement) weet te eindigen. Omdat er een even aantal deelnemers waren, gingen we uit van twee winnaars (de nummers 41 en 42). Doordat een aantal deelnemers gelijk eindigden, zijn er echter zelfs vier winnaars dit jaar. Joep Frissel, Hugh jansman, Paul Spiertz, en J. Bril... krijgen allemaal een brok cake. Draait immers niet alles in het leven om cake? Roosmarijn Haring haalde het net niet. Haar ploeg bleef steken op de 58e plaats.

De Leuk-Meegedaan-maar-helaas-Niets-Gewonnen-prijs
De best geklasseerde deelnemer zonder prijzengeld, krijgt de LMmhNG-prijs. De prijs werd tot nu toe altijd door Niek Edelenbosch gewonnen. Dit jaar is hem dat echter niet gelukt. Velen waren beter dan Niek en Erik Westijn was veruit de beste. Hij eindigde keurig op de zesde plaats achter (zoals hij het zelf uitdrukt) zijn aanhang Saskia van Dongen. Saskia won veel geld en Erik ontvangt een mooie ballon. Symbool voor het niets.

De 'Jopies'
Voor die deelnemers die iets minder geluk hebben dan anderen is er de 'Jopie'. Elke jaar worden er weer vele Jopies uitgereikt. Een eerste Jopie gaat dit jaar naar Jan Bovenschen. Jan leek, met zes - niets winnende - teams, meer op een sponsor dan op een deelnemer. Een tweede Jopie gaat naar Hanneke Elema. Haar broer stelde voor Hanneke 1 team en voor Anne-Katrin drie teams samen. Anne-Katrin werd vierde en won in totaal 8 dagprijzen en f 68,76 aan prijzengeld. Hanneke verdiende aan het Toerspel zeggen en schrijven f 0,00. Een derde Jopie gaat naar Ab Veldhuizen. Deze man zag meer dan de helft van zijn ploeg afstappen en was dus kansloos.

Een groot schandaal
Het toekennen van de Jopies ging dit jaar gepaard met een schandaal. Zoals waarschijnlijk bekend, werd in de eerste week een Jopie toegekend aan Joop Spijker. Achteraf blijkt dat Joop bewust gespeeld heeft op het winnen van een Jopie. Hij fingeerde ziekte, stelde drie ploegen samen die de eerste week niet vooruit te branden waren, en jammerde continu. Nadat Joop de Jopie op zak had, ging het opeens verbazingwekkend beter met zijn teams. Hij won nog drie dagprijzen en f 21.12. Joop verdient de Jopie dus niet! Omdat het ook flauw is hem de Jopie zomaar af te nemen, is met Joop overeen gekomen dat hij zijn Jopie aan een door hem te kiezen goed doel zal schenken.

De dagprijswinnaars
Ook dit jaar weer zeer veel dagprijswinnaars. Ter afsluiting nog kort een overzicht van al deze kenners

• Bidonneke (1x)
• Andries Datema (1x)
• Anne-Katrin Engelbrecht (2x)
• Daniel Engelbrecht (3x)
• Tessa Engelbrecht (3x)
• Joep Frissel (1x)
• Ad van Hees (1x)
• Rene Henkens (2x)
• Marjanke Hoogstra (1x)
• Remco Kranendonk (1x)
• Wiebren Kuindersma (4x)
• Frank van Raffe (3x)
• Jan-Jaap van Raffe (1x)
• Paul Romkens (1x)
• Eric Schouwenberg 1 (2x)
• Eric Schouwenberg 2 (3x)
• Madame Elise, Konijn van de fam. Sinkeldam (1x)
• Margje Soet (1x)
• Spijker-berg (2x)
• Spijker-sprint (1x)
• Petra Suripatty (snowplanet) (1x)
• Frank Veeneklaas (2x)
• Edgar Vos (1x)
• Evelien Verbij (3x)
• Pieter Windmeijer (1x)

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90

Janet Mol
Gerard Nieuwenhuis
Frans Bethe
connie van Doorn
Mariet van Dieten
Barbera van Dam
Peter van der Meer
Bas Vanmeulebrouk
Bob Jansen
G.Jansen
Hanneke Elema
Andre van Elden
Tamme van der Wal
Jaap van Os
Bert-Jan Groenenberg
remco kranendonk
Paul Romkens
Marjanke Hoogstra II
D.Hermsen
Arjen Buijs
Tom Hoogland
Remco Nieuwenhuis
Gerbert Roerink
Paul v.d. Brink
Falentijn Assinck
Marjo van Elden
Dick Belgers
Arie van Kekem
Ludolf van Mourik
Johnny te Roller
Edgar Vos
Felice Buccomino
Berry Termaat
Jan Vreke
Mirjam Hack
Claire Jacobs
Auke de Bruin
Leon Martakis
Han Naeff
Erik Westein
Chris Nab 2
Piet Verdonschot
Mathijs Noij
Gerben van Laar
Wilma Jans
Jan Bovenschen
Ab Veldhuizen
Marie-Claire Boerwinkel
Gert Kroon
Anja Wes
Wim Andriesse
Jan Bovenschen/Leo v.Doorn
Eric de Winter
Wendy v.d.Vliet
Marjanke Hoogstra I
Gerard Velthof
Eric Schouwenberg
Jan Drent
Angenieta Ernst
Toon Helmink
Albert Jansen
Willy Geurts
olga en olivier oost
Georgios Martakis
Peter Jansen
Jan Jansen
Willem Rienks
Roosmarijn Haring
Jaap Raffe
Franky Tai Tin Woei
Johan Denneboom
Marc Bierkens
Fransje Langers
Chris Nab I
De selectie
Betty Wennekes
Herbert ter Maat
Rebi Nijboer
Bart Ebbinge
Bram de Vos
Wiebren Kuindersma
Steven Crum
Joost Tersteeg
Willy de Groot
Frank Veeneklaas
Evelien Verbij
Cees Niemeijer
Rick v.d. Bosch
Wallie Hoogendoorn
Joop Spijker

111
111
103
98
95
92
90
88
87
84
82
82
79
79
79
78
78
78
78
78
77
76
76
75
75
72
72
72
69
69
69
68
68
66
65
65
64
63
62
62
62
61
61
61
60
60
60
59
59
59
58
58
58
57
57
57
57
56
56
55
55
54
54
54
53
53
52
52
52
52
51
50
50
50
49
49
48
45
45
41
40
40
40
38
34
32
31
29
27
21

Kerstverhaal Door Joop Spijker

Kerstmis is een feest om te huilen, daarom noemen de Duitsers het Weihnachten. Het toppunt van ellende is als Eerste Kerstdag precies na het weekend valt. Drie Kerstdagen achter elkaar. Op Tweede Kerstdag krijg ik zin dwars door Stille nacht, heen te brullen dat ze de herdertjes, de maagd Maria en het kindeke Jezus meteen aan de Palestijnen hadden moeten uitleveren. Dan zat Arafat nou met de brokken. De ijsheiligen zijn m'n favoriete feestdagen, want die worden niet gevierd. (...) Wat is nou een echte feestdag, als je op school komt, en de meester is ziek. En er is geen kans op genezing, en er is ook geen invaller. Dus je krijgt vrij. Dat is pas een echte feestdag. Dus op onze leeftijd is het nooit meer feest. Nooit meer feest." Tot zover de woorden van onze plaatselijke cabaretier, Hans Dorrestijn.

Evelien Verbij heeft mij namens de personeelsvereniging gevraagd vanavond een kerstverhaal te houden. Een dergelijk verzoek bereikte mij nooit eerder. In mijn naïviteit ging ik op dit verzoek in.

Nu hier sta ik dan. Waar zal ik het met u over hebben? Een cabarettekst van Dorrestijn lijkt me niet gepast; maar wat dan wel?

Ik heb niks met Kerst. Ik geloof er niet in. Als alleenstaande is de Kerst een lastige periode. Elk jaar worstel ik met de vraag 'Hoe kom ik de Kerstdagen door?'. Mij ontbreekt de geborgenheid van een gezin. Hoewel je die geborgenheid niet te rooskleurig moet voorstellen. Ziekenhuizen draaien in deze periode overuren, en niet alleen voor vuurwerkongelukken. Ook echtelijk gaat er heel wat mis. En ook dat moet dan weer gehecht worden.

Wat het iets gemakkelijker maakt, is dat ik niet de enige ben die hier mee worstelt. Ook menig konijn en kalkoen stelt zich de existentiële vraag: hoe kom ik de kerstdagen door? Maar goed. Laat ik deze vraag niet verder uitspitten en overgaan tot het thema van mijn kerstvertelling:

Kerstmis op Alterra.

Er is kerstversiering aangebracht in het gebouw. Niet overdadig en dat vind ik niet erg. Ik heb nu eenmaal weinig met Kerst. Wel is het treurig gesteld met de boom in West. Een monumentale hal en dan staat er zo'n lullig boompje. Bezoekers kunnen bij de receptie een vergrootglas krijgen. In Oost valt de kerstversiering helemaal weg in de bestaande overvloedige groenvoorziening. Toch is ook op Oost opvallende kerstversiering aanwezig. Hier is aangesloten op een moderne trend. De versiering staat buiten. Er staat een grote groen verlichte kerstpoort op het dak. Ik houd hier niet zo van. Laten we hopen dat rond Driekoningen de lichtbak weer wordt verwijderd. Dat past ook in onze strijd voor het behoud van de duisternis.

Wat nog ontbreekt op het instituut is een echte kerststal. Nu is dat natuurlijk ook moeilijk. Stel dat vanavond de wijzen uit het Oosten voor de deur staan. Ze komen er niet in. Ze hebben geen pasje, laat staan een pincode. Zo wijs zijn deze wijzen dus niet. Of misschien juist wel?

Toch is dat misschien wel een aardig idee, een Alterra-kerststal. Met al onze expertises kunnen we die toch zelf wel vullen. Al ben ik niet bijbelvast, laat ik een voorzet geven voor een levende Alterra kerststal.

Allereerst de stal. Waar zullen we de stal inrichten. Ik ken maar één geschikte plek en dat is zaal B of zaal C in Oost. De temperatuur is er onaangenaam kil, het is er gehorig en er liggen planken op de vloer. Zo. de stal hebben we. Nu de inhoud:

De wijzen uit het oosten: dit zijn natuurlijk de medewerkers van Alterra-Oost. In West zal men nu denken; de wijzen waren toch met z'n drieën! En voor deze keer ben ik het met ze eens. Er zijn drie wijzen op Oost. Ik zelf denk dat ze te vinden zijn bij het team stedelijk groen. De drie wijzen uit Oost zagen een ster en trokken hun instituut uit. Een barre tocht over ondergelopen ecologische tuinen volgde. Eerst een spekglad bruggetje over een vijver. Men vond een pad, genaamd "Het droge pad". Dit vergemakkelijkte de tocht enigszins. Na lange omzwervingen kwam men uiteindelijk bij een klein tochtig gangetje. Aan de wand hing iets. Het leek een kunstwerk. Dit had weinig koninklijks. Anders had het nu wel in het Stedelijk gehangen bij de tentoonstelling, "De keus van Beatrix".

Wie zitten er nog meer in de stal: De herders en de schapen. Dat zijn natuurlijk de teamleiders en hun teammedewerkers. Deze teamleiders zorgen goed voor hun schaapjes, geheel in de geest van het testamenti sche adagium dat de zorg voor één verloren schaap belangrijker is dan de negenennege tig resterende schapen. Klein zorgpunt is wel dat sommige collega's onderzoek doen naar het verbeteren van de ecologische verbindingszone van Wageningen met Zeeuws-Vlaanderen. De dag dat de wolf de kerststal bezoekt is niet ver weg. Sygmund sprak deze vrees ook al uit vanmorgen in de Volkskrant.

De os en de ezel. De directie heb ik nog geen plaatsje gegeven in de kerststal. Het is echter een gotspe de os en de ezel door de directie te laten verbeelden. De os is immers een harde werker, een krachtpatser die de ploegschaar door de grond trekt. Voor de os is de veldwerkersregeling ontwikkeld. Misschien moeten we voor de ezel eens buiten Alterra kijken. Laten we nog één keer de architect van Alterra-Oost, de heer Bähnisch, uitnodigen. Voor hem een plaatsje als ezel dan maar. Wellicht dat een verblijf als ezel in de kille stal hem op zinvolle gedachten brengt voor het ontwikkelen van een waarlijk mensvriendelijk gebouw.

En natuurlijk Jozef en de maagd Maria. Ze waren op zoek naar een slaapplaats voor de nacht. Geen herberg had een bedje voor ze vrij. Hun mandats waren niet in orde (niet onbevlekt ontvangen). De handtekeningen ontbraken. En ook had Jozef geen zorgvuldige kilometeradministratie bijgehouden van zijn tocht van Nazareth naar Alterra. Lunchbonnetjes had ie ook niet bewaard. Ze mogen nog blij zijn met een plaatsje in onze stal.

De trog met hooi. Dat zijn natuurlijk de DWK-gelden, waar alle medewerkers zich op storten.

Nu houd ik zelf wel van die moderne stallen; een wat vrijere impressie van het Kerstverhaal in een stal. In zo'n stal is ook ruimte voor andere figuren uit het Nieuwe Testament. Niet alleen de verplichte herdertjes. Laten we ook de volgende figuren in de Kerststal opnemen:

De twaalf discipelen. Zijn dat de afdelingshoofden? Maar wie is dan Judas? Geen afdelingshoofd verkoopt zijn ziel voor 30 zilverlingen. Dertig zilverlingen is veel te weinig en niet conform de DLO-tarieven voor het jaar 2001! En Petrus, wanneer kraait de haan driemaal?

De lamme en de blinde. Tjonge, dat is moeilijk, hier op het instituut. Die Qual der Wahl, zoals ze in Duitsland zeggen. Als je onze organisatie vergelijkt met een echt bedrijf, dan lopen hier heel wat lammen en blinden rond. Als het gaat om bedrijfsmatig georganiseerd werken tenminste.

De farizeeërs met hun koopwaar die Jezus de tempel uitjaagt. Is dat het accountmanagement dat het gaat om het verkopen van ons product, in plaats van om de inhoudelijke verdieping.

De wonderbaarlijke vermenigvuldiging; ook die verdient een plekje in onze stal. Is dat het binnenhalen van externe gelden met behulp van de programmagelden?

De tollenaar. Wie o wie is de tollenaar. Is dat onze controller, of de Raad van Bestuur die ons 165 productieve dagen oplegt - dag voor dag in het zweet onzes aanschijns.

De barmhartige samaritaan. Zijn dat niet de medewerkers van de Bedrijfshulpverlening, de BHV. Zij doen in stilte hun goede werk, soms scheef aangekeken door collega's voor de tijd die zij in dit levensreddende werk steken.

De arme bedelaar, Lazarus. Zo voel ik me wel eens, als ik weer 'ns op gesprek ben bij een opdrachtgever die wel onderzoeksvragen heeft, maar geen geld voor onderzoek.

Pontius Pilatus. Hij waste zijn handen in onschuld. Een echte bureaucraat. Regels zijn regels. Ondanks de verzelfstandiging zijn deze typen nog niet geheel uitgestorven bij DLO. Mandat ist Mandat!

Barabas, de struikrover. Is dat de medewerker die zijn ene privé-kopietje niet noteert. Of is Barabas juist de medewerker die dit ene kopietje wel noteert en zo het instituut op hoge administratieve kosten jaagt!

Ongelovige Thomas. Is dat de ondernemingsraad die al te optimistische verhalen over de kenniseenheid en divisievorming niet voor zoete koek slikt?

De overspelige vrouw. Deze figuur is een zeldzame verschijning in een gewone kerststal, maar in onze Alterra-stal mag zij niet ontbreken. Laat zij symbool staan voor de ivoren getorende wetenschapper die zichzelf aan de geneugten van de onderzoeksmarkt overgeeft. Zij kan van een koude kermis thuiskomen. Echter: wie zonder zonden is, werpe de eerste steen.

Nu is de kerststal vol. Wie vindt dat ie onterecht niet is opgenomen, of wie vindt dat ie onterecht wel is opgenomen, wende zich de vertrouwenspersonen. Als het om het comfortniveau van de stal gaat, wendt u dan tot de beheerder van de kerststal, de facilitaire dienst. Ik verzeker u dat er door deze dienst, maar ook door de andere takken van ondersteuning keihard gewerkt wordt om de stal hier aan de gang te houden.

Dan wou ik nu afsluiten met een lied. Begeleiding bij dit lied verzorgt Jitze Kopinga. Het lied is geïnspireerd op twee zaken: Allereerst ons kerstpakket en op de zich daarin bevindende kwaliteitsworst. Ten tweede op de stroeve CAO-onderhandelingen. Als de werkgever niet meer biedt, dan is deze kwaliteitsworst na de Kerst niet meer voor ons haalbaar. Daarom zingen wij nu het lied:

HEMAWORST